Błędy wychowawczego

Właściwie całe wychowanie prowadzone w szkołach ma walory wychowania przeciwalkoholowego, chociażby w odpowiednich zajęciach dydaktyczno-wychowawczych nie padło ani razu słowo alkohol. Sądzimy jednak, że takie podejście do planów dydaktyczno-wychowawczych spowodowałoby rozpłynięcie się problematyki, a nawet pominięcie jej. W każdym bądź razie mogłoby się zdarzyć, że absolwent szkoły wszedłby w życie zawodowe i spo- łeczne niedostatecznie uodporniony na negatywne wpływy obyczajowego sposobu picia. Dlatego problematyka alkoholowa powinna ,być wyraźnie zaakcentowana w planach dydaktyczno-wychowawczych szkół1.

Długofalowym celem działalności dydaktyczno-wychowawczej szkół powinno być spowodowanie zmiany naszej obyczajowości picia i zmiany struktury picia, a bliższym, konkretnym zadaniem wyrobienia w wychowankach postawy trzeźwości, polegającej na całkowitym powstrzymywaniu się od używania napojów alkoholowych do wieku pełnoletności, a po jego osiągnięciu umiaru używania trunków, wykluczającego upijania się.

Tak więc wyodrębnione wychowanie przeciwalkoholowe powinno stanowić integralną część całego procesu dydaktyczno-wychowawczego. Jednakże w realizacji tak1 pomyślnego wychowania przeciwalkoholowego czyhają liczne niebezpieczeństwa i trudności, które mogą prowadżić do jego spłycenia i wulgaryzacji, co z kolei może spowodować wręcz odwrotne efekty do tych, które zamierzaliśmy osiągnąć (,,prawo bumeranga”). Mogą tu wystąpić następujące błędy wychowawcze:

– 1) nadmiernie częste łub sztuczne kojarzenie problematyki przeciwalkoholowej z materiałem nauczania,

– 2) niewłaściwa ocena zjawisk i budzenia płytkiej afektacji,

– 3) prymitywne przedstawienie szkód fizycznych, psychicznych, i społecznych powodowanych przez nadużywanie alkoholu oraz spłycenie argumentacji ekonomicznej,

– 4) schematyczne potraktowanie programu i metod wychowania w trzeźwości, nieuwzględnianie różnych obyczajów typowych dla środowisk, w których żyje uczeń,

– 5) ograniczenie wychowania przeciwalkoholowego tylko do zabiegów dydaktycznych,

– 6) niedostosowanie zabiegów dydaktyczno-wychowawczych do wieku i osobowości ucznia.

Na zakończenie dodajmy, że w szkole istnieją bardzo dobre warunki do urozmaiconego i interesującego poruszania problematyki przeciwalkoholowej. Tematyka ta bowiem może być przedstawiona w różnych wariantach i aspektach, przez wielu fachowców i specjalistów (nauczyciele przedmiotów humanistycznych, matematyczno-przyrodniczych i technicznych, nauczyciele praktycznego nauczania zawodu, wychowawcy internatu, lekarze, socjolodzy, psycholodzy, prawnicy, działacze gospodarczy i społeczni itd.). Warto się potrudzić o umiejętną korelację tych poczynań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *