Informacje z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Zdrowy Portal - Warszawa!

Cukrzyca (Diabetes Mellitus)

CUKRZYCA LECZONA W SPOSÓB NIEODPOWIEDNI, nieregularnie, lub też cukrzyca nie leczona, jest jednym z istotnych czynnik攂 ryzyka w powstaniu i rozwoju miażdżycy jak również choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego. Dlatego też, chciałbym chorobę tę omówić nieco obszerniej.

Jak wiadomo, cukrzyca jest chorobą stosunkowo częstą, obejmującą swym zasięgiem około 2% ludności zachodnioeuropejskiej. Oto krótka definicja cukrzycy: jest to wielokierunkowe zaburzenie przemiany materii, dotyczące nie tylko cukrów, ale również substancji tłuszczowych i białkowych organizmu ludzkiego.

Cukrzyca jest nazwą polską. Międzynarodowy termin choroby, pochodzi z greckiego – diabetes mellitus. Termin ten wprowadzony został do nomenklatury medycznej przez greckiego lekarza Areteusa, ponad dwa tysiące lat temu i w dosłownym tłumaczeniu oznacza – „słodkie przeciekanie”.

Lekarze wieków średnich, między innymi, Paracelsus przypuszczali początkowo, że osad w moczu chorych na cukrzycę jest. . . solą. I dopiero w kilka wieków później Willis, podobnie zresztą jak Areteus stwierdził, że mocz chorego na cukrzycę jest słodki, a więc zawiera cukier.

Wiek XIX zaznaczył się szeregiem odkryć medycznych, wliczając w to również epokowe spostrzeżenia dotyczące cukrzycy. Lekarz francuski Cloude Bernard stwierdził, że nie tylko mocz pacjenta-cukrzyka jest słodki, również i we krwi chorego możemy stwierdzić wyższy niż normalnie poziom cukru.

Kilkanaście lat później Langerhans znalazł w trzustce skupiska komórek nazwane później jego imieniem „wysepki Langerhansa”. Nie wiedział on jeszcze wtedy, że właśnie tam produkowana jest insulina. Od tego mniej więcej czasu, rewelacje i odkrycia następowały po sobie. Poznawano szczegółowo szereg problemów klinicznych, występujących u pacjentów chorych na cukrzycę. Stwierdzono również, że usunięcie trzustki u doświadczalnych psów, może wywołać u nich tę chorobę. Wyciąg pobrany z trzustki psów okazał się pierwszą skuteczną bronią w walce z tą chorobą.

Dopiero jednak w latach poprzedzających wybuch drugiej wojny światowej, Hagedorn, wprowadził insulinę do szerokiej praktyki lekarskiej. W roku 1953 Sänger poznał strukturę chemiczną insuliny zwierzęcej, za co zresztą przyznano mu nagrodę Nobla. Dwa lata później, badacze Franke i Fuchs, zapoczątkowali nową erę w leczeniu cukrzycy stosując po raz pierwszy środki doustne.

Jest niezmiernie trudno podać dokładne dane statystyczne, dotyczące cukrzycy. Znaczny procent ludzi choruje na cukrzycę, nie wiedząc o jej istnieniu. Nierzadko istnienie choroby uwidacznia się w trakcie współistnienia innej dolegliwości.

Dość często wykrywa się cukrzycę w czasie przypadkowego badania lekarskiego, czy też w trakcie wykonywania badań dodatkowych. Oblicza się, że w krajach o wysokim standardzie życiowym co pięćdziesiąty człowiek cierpi z powodu tego schorzenia. Dla przykładu, ponad trzy miliony mieszkańców Stanów Zjednoczonych jest zarejestrowanych w poradniach lekarskich zajmujących się leczeniem cukrzycy. Oblicza się, że w Wielkiej Brytanii ilość pacjentów chorych na cukrzycę dochodzi do miliona osób. Polskie dane statystyczne wykazują pół miliona chorych. Przypuszczam, że wśród Polaków, mieszkańców Londynu, istnieje około dwóch tysięcy cukrzyków.

Przewiduje się, że w najbliższych latach ilość chorych na cukrzycę znacznie wzrośnie. Wynika to z prostego faktu, że przy prawidłowym leczeniu, pacjent chorujący na to schorzenie, może dorównywać długością życia, człowiekowi bez schorzenia. Nie bez znaczenia jest również fakt, że w społeczeństwach zachodnich, zwiększa się ilość ludzi otyłych, a otyłość u osób predysponowanych (wyjaśnienie w tekście) przyspiesza szansę powstania tej choroby

Byłoby praktycznie niemożliwością, przeprowadzić badania diagnostyczne pomocne w wykryciu cukrzycy u całej ludności. Jest jednakże wskazane, przeprowadzenie tych badań u ludzi szczególnie predysponowanych. Do grupy u której ryzyko powstania cukrzycy jest większe, zaliczamy:

– rodzinę i bliskich krewnych pacjentów cierpiących na cukrzycę. Jak wiadomo, cukrzyca jest chorobą dziedziczną i jej częstotliwość u krewnych pacjenta jest wielokrotnie wyższa, niż u innych

– osoby starsze. Prawie 80% pacjentów cierpiących z powodu schorzenia, przekroczyło pięćdziesiątkę

– osoby ze znaczną nadwagą. Zdecydowana większość cukrzyków ma lub miała w ciągu swego życia większą lub mniejszą nadwagę. To oczywiście, nie jest regułą, ponieważ nadmierne chudnięcie jest również jednym z objawów choroby.

Wydaje się więc, że przynajmniej raz w roku u ludzi należących do wyżej wymienionych grup, warto przeprowadzić podstawowe badania diagnostyczne.

Jest to niezmiernie istotne zagadnienie. Wczesne wykrycie schorzenia, pozwala na szybkie i odpowiednie leczenie, zmniejszając do minimum ryzyko powstania powikłań chorobowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.