Informacje z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Zdrowy Portal - Warszawa!

KULTURA A OSOBOWOŚĆ CZ. II

Pierwszym typem osobowości jest człowiek teoretyczny, nastawiony na poznanie i dociekanie prawdy. Oddany tylko jed- nej pasji interesuje się przede wszystkim nauką. Tacy ludzie z upodobaniem systematyzują, uściślają, rozróżniają i uzasadniają pojęcia na drugi plan schodzi u nich sztuka i uczucia społeczne.

Drugim typem osobowości jest człowiek ekonomiczny. Podporządkowuje on wszystko sprawom gospodarczym. Zamierza jak najlepiej gospodarować, pragnie, aby wszystkim było żyć łatwo i przyjemnie. Uznaje tylko wiedzę pożyteczną. Dąży do maksimum wydajności w pracy.

Trzecim typem osobowości jest człowiek estetyczny. Na pierwszym planie u niego znajduje się otrzymywanie przeżyć estetycznych i wyrażenie tych przeżyć. Zależnie od przewagi jednego lub drugiego czynnika jedni (impresjoniści) skłaniają się do nadawania większej wagi swoim przeżyciom, inni (ekspresjoniści) do ich wyrażania. U czystych typów estetycznych zarówno zagadnienia poznawcze, jak i ekonomiczne odgrywają niewielką rolę.

Czwartym typem osobowości jest człowiek społeczny. Kieruje się on zasadami miłości do drugiego człowieka, żyje dla drugich. Przykładem tego typu jest matka. Nauczyciela również można zaliczyć do tego typu, jeżeli jego działaniem kieruje bezinteresowna miłość do wychowanków, których pragnie wykształcić na dobrych ludzi.

Piątym typem osobowości jest człowiek władczy, którego nazwano również politykiem. Człowiek władczy odznacza się wielką energią życiową, skłonny jest do wysuwania siebie na pierwszy plan, dąży do uzyskania mocy w kontakcie z innymi. Wiedza jest dla niego tylko narzędziem dla osobistych celów. Chętnie poznaje ludzi, aby nimi kierować.

Szóstym typem osobowości jest człowiek religijny. Poszukuje on przede wszystkim najwyższej absolutnej wartości. Sztuka wydaje mu się zbyt powierzchowna, wiedza zbyt słaba, aby rozwiązać zagadkę wszechświata, dobra gospodarcze nie są dlań ważne.

Typy Sprangera mają charakter pewnych wzorców, modeli, które w rzeczywistości nie występują nigdy w czystej postaci. Dlatego, że mają charakter modeli formalnych, określają one główne kierunki zainteresowań kulturalnych w osobowości, nie rozstrzygają natomiast treści. Można więc wysunąć przeciwko nim zarzut ahistoryzmu, ale być może, że dałoby się je obronić i na gruncie materializmu dialektycznego, ukazując jak inny jest np. człowiek teoretyczny średniowiecza – scholastyk i jak się różni od uczonego odrodzenia, jak z kolei inaczej wygląda współczesny pracownik naukowy. Zgodnie z przewidywaniami Karola Marksa w społeczeństwie komunistycznym zginęłaby osobowość religijna i władcza.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.