MIKROBIOLOGIA ŻÓŁCI

W normalnych warunkach żółć jest jałowa. Dorosły człowiek wydziela jej 250 – 1000 ml/dobę. Żółć zawiera elektrolity, sole żółci, białka, cholesterol, kwasy tłuszczowe i barwniki żółciowe. Wiele drobnoustrojów pochodzących z przewodu pokarmowego dobrze rośnie w tym środowisku. W chorobie, rzadziej w warunkach fizjologicznych, bakterie mogą osiągnąć drogi żółciowe przez żyłę wrotną, drogą naczyń chłonnych, przez brodawkę większą dwunastnicy (Vatera) i z krążenia dużego przez tętnicę wątrobową (2). Prawdopodobnie głównym mechanizmem chroniącym przed kolonizacją bakteryjną jest duża objętość żółci przepływającej przez względnie małą powierzchnię dróg żółciowych. Obecność kamieni, obrzęk zapalny, nowotworowy i inne przeszkody powodujące cholestazę to istotne czynniki w patogenezie zakażania żółci.

Wśród bakterii bytujących w żółci najczęściej występują dwie grupy bakterii o odmiennej wrażliwości na antybiotyki, tlenowe pałeczki jelitowe, w tym głównie E. coli, K. pneumoniae i K. oxytoca oraz entero- koki (3, 26). Pierwsza grupa bakterii jest wrażliwa na cefalosporyny i aminoglikozydy, natomiast problem stanowią enterokoki naturalnie oporne na cefalosporyny. U chorych z wadą anatomiczną układu żółciowego i w nawracaj ącyh zapaleniach zakażenie żółci może być wywołane przez potencjalnie oporne szczepy pałeczek Gram-ujemnych, jak Pseudomonas, Enterobacter i Acinetobacter. Szczepy izolowane z żółci dominują w etiologii ostrych zakażeń pęcherzyka i dróg żółciowych oraz septycznych powikłań pooperacyjnych (tab. 13-3). Zakażenia z udziałem bakterii beztlenowych z rodzajów Bacteroides i Clostridium występują w określonych sytuacjach klinicznych (1, 8, 9), do których należą: 1) obecność przetoki jelitowej, 2) ropień okołopęcherzyko- wy, 3) zgorzelinowe zapalenie pęcherzyka z obecnością gazu i 4) planowa operacja pęcherzyka z obecnością zrostów z okrężnicą poprzeczną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *