PODZIAŁ PSYCHOLOGII

Przejdę teraz do scharakteryzowania drugiego sposobu łączenia ze sobą psychologii z działalnością praktyczną (modelu S). Punktem wyjścia tej analizy będą poglądy T. Tomaszewskiego, który wśród polskich psychologów najwięcej poświęcił uwagi tej problematyce (T. Tom a- szewski 1969, 1973, 1975). Podzielił on psychologię na dwa działy ze względu na jej praktyczną użyteczność. Pisze on: „oprócz psychologii jako nauki teoretycznej, zajmującej się ogólnymi prawami ludzkiego działania i ludzkiej świadomości (psychologia naukowa), rozwija się dziś jako olbrzymi jej dział psychologia stosowana” (T. Tomasze w- s k i 1969, s. 46). To, co odróżnia psychologię teoretyczną od psychologii stosowanej, można sprowadzić do charakteru twierdzeń poszukiwanych w każdym z działów psychologii. W pierwszym wypadku psychologia zajmuje się „opisem i wyjaśnianiem zjawisk, ujawnianiem ich wzajemnych zależności. W mniejszym stopniu zajmuje się formułowaniem zasad praktycznego działania” (T. Tomaszewski 1969, s. 31). W drugim wypadku psychologia zajmuje się przebiegiem czynności ludzkich w konkretnych warunkach, a twierdzenia tutaj formułowane dają się zastosować bezpośrednio w praktyce.

Postulowany podział psychologii oddaje dobrze tradycyjnie ukształtowane przekonania psychologów i tym samym ich dążenia do dzielenia psychologii na teoretyczną i stosowaną. W programach nauczania i w odpowiednich podręcznikach psychologii można bez trudności odnaleźć podobne odróżnienia (D. O. H e b b 1969, E. Hilgard 1967, S. L. Rubinsztejn 1964 itd.). Kryteria tego odróżnienia nie są jednak wcale oczywiste.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *