Informacje z medycyny estetycznej i medycyny sportowej. Zdrowy Portal - Warszawa!

Kilka wskazówek co do umiejętności ruchowych i ich kształcenia

Trzecim zespołem problemów jest badanie samych ruchów pracownika, ich dostosowanie do sytuacji, celowości itp. Istnieje zagadnienie, w jaki sposób następuje dostosowanie do sytuacji, czyli regulacja ruchów uczniów w czynnościach produkcyjnych. Ogólna odpowiedź na to pytanie brzmi: podstawowym regulatorem ruchów człowieka jest model ruchu, który uczeń wytwarza w swojej świadomości na podstawie obserwacji pokazów nauczyciela i uzyskanych informacji. W trakcie wykonywania ruchów uczeń reguluje je stosownie do spostrzegania własnych ruchów. Te spostrzeżenia stanowią źródło informacji o ruchach obok uwag nauczyciela.

Można sformułować kilka wskazówek co do umiejętności ruchowych i ich kształcenia. Naturalnie umiejętności praktyczne powinny stanowić część przygotowania wyniesionego ze szkoły, ale dalsze kształcenie następuje w zakładzie pracy. Pewne zasady kształtowania ruchów można sformułować’w następujący sposób:

– 1) ilość ruchów należy ograniczyć do minimum, to znaczy należy wykluczyć ruchy zbyteczne

– 2) należy ułożyć porządek ruchów i sposób ich wykonania tak, aby każdy z nich kończył się w pozycji dogodnej dla rozpoczęcia następnego ruchu, ułatwia to płynne przejście od jednego ruchu do następnego i uwalnia uwagę, która inaczej musiałaby koncentrować się na przejściach, to znaczy rozpoczynaniu każdego następnego ruchu

– 3) aby poprzednia wskazówka przyczyniła się do automatyzowania ruchów należy je wykonywać w pewnym rytmie, gdyż sprzyja to zautomatyzowaniu

– 4) ruchy powinny być płynne, równomierne, bez nagłych zmian kierunków i nagłych zmian tempa

– 5) należy przy pracy posługiwać się dwiema rękami, aby nie zaniedbywać ręki lewej

– 6) gdy zachodzi potrzeba użycia siły, należy w działaniu wykorzystać rozpęd, gdyż wówczas łatwiej uzyskuje się wynik.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.