Wywiad ukryty

W wywiadzie jawnym nieformalnym osoba, z którą jest prowadzony wywiad, wie, że przeprowadza się z nią wywiad, lecz nie jest poinformowana bądź fałszywie poinformowana zarówno o właściwej roli społecznej badacza, jak też o celach prze- prowadzanego wywiadu. Wywiad jawny nieformalny może być protokołowany bądź, jeśli warunki, temat czy osoba na to nie pozwala nie protokołowany. Ten typ wywiadu prowadzi się najczęściej w przypadku obserwacji zewnętrznej ukrytej.

Wywiadem ukrytym nazywa się zewnętrznie luźną rozmowę dwóch osób, z których jedna jest czynna, druga bierna. W tym typie wywiadu niemożliwe jest notowanie, a osoba udzielająca informacji nie powinna wiedzieć o właściwej roli i celach rozmowy ani o samym fakcie przeprowadzania wywiadu. Jest to jedyna forma wywiadu możliwa do zastosowania w przypadku prowadzenia obserwacji uczestniczącej ukrytej.

Zadając pytanie, jakie są właściwości poszczególnych typów wywiadów, należy zdać sobie sprawę, iż zależy to od wielu czynników, sposobu przeprowadzania analizy poszczególnych środowisk, stopnia intymności i drażliwości spraw, które pragniemy poruszyć, postawy samego informatora bądź jego środowiska wobec członków tego środowiska oraz od tego, jaki stopień rzetelności odpowiedzi będzie wystarczający dla potrzeb praktycznych.

Można powiedzieć ogólnie, że wywiad jawny protokołowany jest najmniej pewnym narzędziem, gdy zależy nam na dokładnym zbadaniu interesującego nas problemu i wiarygodności odpowiedzi, natomiast wywiad ukryty jest typem najtrudniejszym, gdyż wymaga od przeprowadzającego nie tylko umiejętności przeprowadzania, lecz także dokładnej pamięci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *